Biegły rewident (inaczej audytor) to osoba uprawniona do badania sprawozdań finansowych (ale nie tylko).

Tytuł biegły rewident pojawił się w Polsce w 1991 r., w związku z wejściem w życie ustawy z 19.10.1991 r. o badaniu i ogłaszaniu sprawozdań finansowych oraz biegłych rewidentach i ich samorządzie (Dz.U. Nr 111, poz. 480).

Biegły rewident jest osobą publicznego zaufania. Jego działalność została uregulowana ustawą o biegłych rewidentach i samorządzie oraz ustawą o rachunkowości. W regulacjach tych zawarte zostały zarówno zadnia, obowiązki, jak i obszary odpowiedzialności biegłego rewidenta.

Ustawa o rachunkowości ustala, że badanie sprawozdań finansowych przeprowadza biegły rewident, którego wybiera organ zatwierdzający sprawozdanie finansowe jednostki. Celem badania sprawozdania finansowego jest wyrażenie przez biegłego rewidenta pisemnej opinii wraz z raportem uzupełniającym opinię, o tym, czy sprawozdanie finansowe jest prawidłowe oraz rzetelne i jasno przedstawia sytuację majątkową, finansową i wynik finansowy jednostki.

Działalność biegłego rewidenta polega na wykonywaniu coraz bardziej wyspecjalizowanej pracy, wymagającej dużej wiedzy oraz doświadczenia zawodowego.
Zawód biegłego rewidenta rozumiany jest, jako zawód publicznego zaufania. Zaufanie publiczne biegłego rewidenta osiąga się poprzez codzienną staranną prace, godne postępowanie i zachowanie zawodowe.
Biegły rewident to przede wszystkim wysokiej klasy specjalista, posiadający wykształcenie, dużą wiedzę ogólną i zawodową, uwzględniający postęp w dziedzinie rachunkowości, ekonomiki, informatyki, techniki i metod badania, przestrzegający przepisów prawa oraz zasad etyki zawodowej. 
Istotne jest to, aby powierzone mu zadania wykonywał z całą rzetelnością i bezstronnością, zgodnie z przepisami prawa i normami wykonywania zawodu, kierując się w swoim postępowaniu obiektywizmem i należnością.